Three Nice Love Stories!

Three Nice Love Stories! Very Short.

    Don’t just read it, but feel it. 

  ********* ****** Story 1 ************ *********

    Girl and a boy were on a motorcycle, speeding through the night.
    They loved each other a lot.....

    Girl:"slow down a little.. I'm scared.."
    Boy: "No, it's so fun.."

    Girl: "please..it's so scary.."
    Boy: "Then say that you love me.."

    Girl: "Fine..I love you..can you slow down now?"
    Boy: "Give me a big hug.."

    The girl gave him a big hug.
    Girl: "Now can you slow down?"

    Boy: "Can you take off my helmet and put it on? It's uncomfortable
    and it's bothering me while i ride."

    The next day, there was a story in the newspaper. A motorcycle had
    crashed into a building because its brakes were broken. There were two
    people on the motorcycle, of which one died, and the other had survived...The guy
    knew that the brakes were broken. He didn't want to let the girl know,
    because he knew that the girl would have gotten scared. Instead, he was told
    the last time that she loved him,got a hug from her, put his helmet on her
    so that she can live, and die himself...

    Once in a while, Right in the middle of an ordinary life, Love
    gives us a fairy tale...

Life consists not in holding good cards but in playing
those you hold well

  ********* ****** Story 2 ************ *********

    Nurse: "It was a busy morning, approximately 8:30 am ,
    when an elderly gentleman, in his 80's, presented to have sutures
    (stitches) removed from
    his thumb.

    He stated that he was in a hurry as he had an
    appointment at 9:00 am . I
    (nurse) took his vital signs and had him take a seat,
    knowing it would be over an hour before someone would to able to see him.

    I saw him looking at his watch and decided,

    since I was not busy with another patient, I would evaluate his wound. On exam
    it was well healed, so I talked to one of the doctors, got the needed
    supplies to remove his sutures and redress his wound.

    While taking care of his wound, we began to engage in
    conversation.

    Asked him if he had a doctor's appointment this morning
    somewhere else, as he was in such a hurry. The gentleman told me no, that he
    needed to go to the nursing home to eat breakfast with his wife.

    I then inquired as to her health. He told me that she
    had been there for a while and that she was a victim of Alzheimer Disease.

    As we talked, and I finished dressing his wound,

    I asked if she would be worried if he was a bit late. He replied that she no
    longer knew who he was, that she had not recognized him in five years now.

    I was surprised, and asked him. "And you are still
    going every morning, even
    though she doesn't know who you are?" He smiled as he
    patted my hand and said. "She doesn't know me, but I still know who she
    is."

    I had to hold back tears as he left, I had goose bumps
    on my arm, and
    thought, "That is the kind of love I want in my life."

    True love is neither physical, nor romantic. True love
    is an acceptance of all that is, has been, will be, and will not be.

    Good friends are like stars...You don't always see
    them, but you always know they're there

  ********* ****** Story 3 ************ *********

    From the very beginning, girl's family objected strongly on her
    dating this guy, saying that it has got to do with family
    background, & that the girl will have to suffer for the rest of her life if she
    were to be with him.

    Due to family's pressure, the couple quarreled very often. Though
    the girl loved the guy deeply, she always asked him: "How deep is your
    love for me?" As the guy is not good with his words, this often caused
    the girl to be very upset. With that & the family's pressure, the girl
    often vents her anger on him. As for him, he only endured it in
    silence.

    After a couple of years, the guy finally graduated & decided to
    further his studies overseas. Before leaving, he proposed to the
    girl:

    "I'm not very good with words. But all I know is that I love you.
    If you allow me, I will take care of you for the rest of my life. As
    for your family, I'll try my best to talk them round. Will you marry
    me?" The girl agreed, & with the guy's determination, the family finally
    gave in & agreed to let them get married. So before he left, they
    got engaged. The girl went out to the working society, whereas the guy
    was overseas, continuing his studies. They sent their love through
    emails & phone calls. Though it was hard, but both never thought of giving
    up.

    One day, while the girl was on her way to work, she was knocked
    down by a car that lost control. when she woke up, she saw her parents
    beside her bed. She realized that she was badly injured. Seeing her
    mum crying, she wanted to comfort her. But she realized that all
    that could come out of her mouth was just a sigh. she had lost her
    voice....

    The doctor says that the impact on her brain has caused her to lose
    her voice. Listening to her parents' comfort, but with nothing
    coming out from her, she broke down. During the stay in hospital, besides
    silence cry,..it's still just silence cry that accompanied her.

    Upon reaching home, everything seems to be the same. Except for the
    ringing tone of the phone. Which pierced into her heart everytime it rang.

    She does not wish to let the guy know & not wanting to be a burden to
    him, she wrote a letter to him saying that she does not wish to wait any
    longer.

    With that, she sent the ring back to him. In return, the guy sent
    millions & millions of reply, countless of phonecalls,. . all the
    girl could do, besides crying, is still crying.... The parents decided
    to move away, hoping that she could eventually forget everything & be
    happy.

    With a new environment, the girl learns sign language & started a
    new life. Telling herself everyday that she must forget the guy. One
    day, her friend came & told her that he's back. She asked her friend not
    to let him know what happened to her. Since then, there wasn't anymore
    news of him.

    A year has passed & her friend came with an envelope, containing a
    invitation card for the guy's wedding. The girl was shattered. When
    she open the letter, she saw her name in it instead. When she was
    about to ask her friend what's going on, she saw the guy standing
    in front of her.

    He used sign language to tell her "I've spent a year to learn sign
    language. Just to let you know that I've not forgotten our promise.
    Let me have the chance to be your voice. I Love You." With that, he
    slipped the ring back into her finger. The girl finally smiled.


    Treat every relationship as if it's the last one, then you'll know
    how to Give. Treat every moment as is it's the last day, then you'll
    know how to treasure.

    Treasure what you have right now, or else you will
    regret one day...

Dont Go Too Fast! Best Story

A young and successful executive was  going a bit too fast in his new car.Suddenly, a brick smashed into the car's  side door! He applied  the brakes and drove the car back to the spot where the brick had been thrown. The angry man then jumped out of the car, grabbed the nearest kid and pushed him, shouting, "What was that all about and who are you?Just what the heck are you doing? That's a new car and that brick you threw is going to cost a lot of money.Why did you do it?"

The young boy was apologetic. "Please mister ... please, I'm sorry... I didn't know what else to do," he pleaded.

"I threw the brick because no one else would stop..."

With tears dripping down his face and off his chin, the youth pointed to a spot just around a parked car.

"It's my brother," he said.
"He fell out of his wheelchair and I can't lift him up."

Now sobbing, the boy asked the stunned executive, "Would you please help me get him back into his wheelchair? He's hurt and he's too heavy for me."
Moved beyond words, the man understood the problem of the small boy. He hurriedly lifted the handicapped boy back into the wheelchair, then took out his  handkerchief and tried to wash  his  scrapes and cuts.

"Thank you and may God bless you," the grateful child told the man.

Too shook up for words, the man simply watched the little boy push his wheelchair-bound brother down the sidewalk toward their home.Now the man returned  slowly to his car. The damage to the car  was very noticeable, but he  never bothered to repair the damaged side door.

He kept the door as its is  to remind him of this message:

Don't go through life so fast that someone has to throw a brick at you to get your attention!

God whispers in our souls and speaks to our hearts. Sometimes when we don't have time to listen, He has to throw a brick at us.
It's our choice: Listen to the whisper ... or wait for the brick!

Nice Lesson..!

Nice Lesson..!  

Once a boy went to a shop with his mother. The shop keeper looked at the small cute child and showed him a bottle with sweets
 
And said 'Dear Child..u can take the sweets...

But the child didn't take. The shop keeper was surprised.. Such a small child he is and why is he not taking the sweets from the bottle. Again he said take the sweets....

Now the mother also heard that and said.. Take the sweets dear.. Yet he didn't take... The shopkeeper seeing the child not taking the sweets... He himself took the sweets and gave to the child. The child was happy to get two hands full of sweets.


While returning  home the Mother asked the child... Why didn't you take the sweets, when  the shop keeper told you to take?..

Can you guess the response: Child replies... Mom! My hands are very small and if I take the sweets I can only take few.. But now you see when uncle gave with his big hands.... How many more sweets I got!


Moral: When we take we may get little but when God gives... HE gives us more beyond our expectations. .. More than what we can hold..!!

ദീപാവലിയുടെ ഐതിഹ്യപെരുമ

ദീപാവലിയുടെ ഐതിഹ്യപെരുമ

ദീപാവലി സംബന്ധിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യങ്ങള്‍ ഏറെയാണ്. നരകാസുര നിഗ്രഹത്താല്‍ തിന്മയില്‍ നിന്നു ജനത്തെയും രാജ്യത്തെയും മോചിപ്പിച്ച് നന്മ വീണ്ടെടുത്ത ദിനമാണെന്നതാണ് പ്രധാന ഐതിഹ്യം. മഹാബലിയെ വാമനന്‍ പാതാള ലോകത്തിന്റെ അധിപനായി വാഴിച്ച ദിനമാണിതെന്ന്് മറ്റൊരു ഐതിഹ്യം. ശിവപാര്‍വതിമാരും വിഘ്നേശ്വര മുരുകന്മാരും ചൂതാട്ടം നടത്തി വിനോദിച്ചതിന്റെ ഓര്‍മപുതുക്കലാണ് ഈ ദിനമെന്നും പറയപ്പെടുന്നു.

ക്ഷീരസമുദ്രത്തില്‍നിന്നു ലക്ഷ്മീദേവി മഹാവിഷ്ണുവിനെ വരവേല്‍ക്കുന്ന ദിനമായി ദീപാവലിയെ കരുതുന്നവരുമുണ്ട്. വിക്രമാദിത്യ രാജാവ് സ്ഥാനാരോഹണം ചെയ്ത ദിനമാണിതെന്നു മറ്റൊരു വിശ്വാസം. രാമരാവണയുദ്ധം കഴിഞ്ഞ് സീതാസമേതം ശ്രീരാമന്‍ അയോധ്യയില്‍ മടങ്ങിയെത്തിയ ദിനമാണ് ദീപാവലിയായി കൊണ്ടാടുന്നതെന്ന ഐതിഹ്യവും പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. ഭൂമിയിലെത്തുന്ന പിതൃക്കള്‍ക്ക് വഴികാട്ടുവാനായി ദീപം തെളിച്ചു കാത്തിരിക്കുന്ന ദിനമാണ് ദീപാവലിയെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവരെയും കാണാം. ഇപ്രകാരം ദീപാവലി സംബന്ധിച്ച് ഐതിഹ്യങ്ങള്‍ നിരവധിയാണ്. എന്നാല്‍, തിന്മയുടെ മേല്‍ നന്മയും അന്ധകാരത്തിനുമേല്‍ പ്രകാശവും നേടുന്ന വിജയമായി ഈ ഐതിഹ്യങ്ങളെയെല്ലാം കാണാവുന്നതാണ്.

ദീപാവലിയും മഹാബലിയും
ദീപാവലിയും മഹാബലിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമെന്താണ്? പ്രധാനമായും ഒരു ഐതിഹ്യബന്ധം തന്നെയാണ്. മഹാബലിയെ വാമനന്‍ പാതാളത്തിലേക്കു ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തിയ ഐതിഹ്യം പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ. കള്ളവും ചതിവുമില്ലാത്ത, മനുഷ്യര്‍ ഏകോദരസോദരങ്ങളെപ്പോലെ വാഴുന്ന മാവേലിനാടിന്റെ കീര്‍ത്തി എങ്ങും പരന്നപ്പോള്‍ വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ അവതാരമായ വാമനമൂര്‍ത്തീ മഹാബലിയെ പരീക്ഷിക്കാനെത്തിയെന്നും ആ ദിവസമാണ് ദീപാവലിയായി ആഘോഷിക്കുന്നതെന്നുമാണ് ഒരു വാദം.എന്നാല്‍, നീതിമാനും ധര്‍മ്മിഷ്ഠനുമായ മഹാബലിയെ പാതാളത്തിലേക്കു ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തേണ്ടി വന്നതില്‍ വിഷ്ണുഭഗവാന്‍ പശ്ചാത്തപിച്ചെന്നും തുടര്‍ന്ന് മഹാബലിയെ പാതാളലോകത്തിലെ ചക്രവര്‍ത്തിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചെന്നുമാണ് മറ്റൊരു വാദം. ഈ ദിനമാണത്രേ ദീപാവലിയായി ആഘോഷിക്കുന്നത്. മഹാബലിയുടെ ത്യാഗത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി അശ്വിനിമാസത്തിലെ അമാവാസിയോടനുബന്ധിച്ച് ദീപാവലി ആഘോഷം വാമനന്‍ തന്നെ ഏര്‍പ്പെടുത്തിയെന്ന വിശ്വാസവുമുണ്ട്.

നരകാസുരനിഗ്രഹം ദീപാവലിപുണ്യം
ദീപാവലിയെക്കുറിച്ച് ഏറെ ഐതിഹ്യങ്ങള്‍ നിലവിലുണ്ടെങ്കിലും നരകാസുര വധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യത്തിനാണ് ഏറെ പ്രചാരം. പ്രാഗ് ജ്യോതിഷത്തിലെ അസുരരാജാവാ യിരുന്ന നരകന്‍ അതി ക്രൂരനായിരുന്നു. പതിനായിരം കന്യകമാരെ ആ രാക്ഷസന്‍ കാരാഗൃഹത്തിലടച്ചു. മാനവരാശിയെ ദുഷ്ടതകളാല്‍ കഷ്ടപ്പെടുത്തി. ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രന്‍ ശ്രീകൃഷ്ണനോട് നരകാസുരന്റെ ക്രൂരതകളെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞു. സത്യഭാമയും നരകാസുരനെ വധിക്കുന്നതിന് കൃഷ്ണനെ പ്രോല്‍സാഹിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ സത്യഭാമയെയും കൂട്ടി ഭഗവാന്‍ നരകാസുരന്റെ കോട്ടയിലെത്തി.

ശത്രുക്കളെ നേരിടാന്‍ പലവിധ സന്നാഹങ്ങളും അസുരരാജന്‍ ഒരുക്കിയിരുന്നങ്കിലും കൃഷ്ണഭഗവാനു മുന്നില്‍ അതെല്ലാം നിഷ്ഫലമായി. നരകാസുരന്‍ വധിക്കപ്പെട്ടു. കാരാഗൃഹത്തിലടക്കപ്പെട്ട സുന്ദരിമാരെല്ലാം മോചിതരായി. ദ്വാരകയിലെത്തിയതിനു ശേഷം യുദ്ധക്ഷീണം തീര്‍ക്കാന്‍ ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ നന്നായി എണ്ണ തേച്ചുകുളിച്ചു. പത്നിമാര്‍ നല്‍കിയ മധുരം കഴിച്ചു. നരകാസുരന്റെ ദുഷ്ടതകളില്‍ നിന്നു ജനങ്ങള്‍ക്കു മോചനം ലഭിച്ചതിന്റെയും കാരാഗൃഹങ്ങളില്‍ നിന്നു സ്ത്രീകള്‍ സ്വതന്ത്രരായതിന്റെയും സന്തോഷത്താല്‍ രാത്രിയില്‍ ദീപങ്ങള്‍ കൊളുത്തി ആഘോഷം നടത്തി. ആ ദിവസത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മയ്ക്കായാണ് ദീപാവലി ആഘോഷിക്കുന്നതെന്നാണ് ഏറെ പ്രചാരം നേടിയ ഐതിഹ്യം.


courtesy : www.manoramaonline.com

ജീവിതത്തില്‍ വിജയം നേടുവാന്‍

ജീവിതത്തില്‍ വിജയം നേടുവാന്‍ 

ഇതിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പരിപാലിക്കുവാന്‍ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.. പക്ഷെ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. എല്ലാവര്‍ക്കും ശ്രമിച്ചു നോക്കാവുന്നതേ  ഉള്ളൂ.. എല്ലാവര്‍ക്കും ഉപകാരപ്പെടുന്ന ഒരു ലേഖനമാണ് ഇത് എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ജീവിതം തന്നെ ഒരു യുദ്ധമാണ്. പല പ്രശ്നങ്ങളോടും പടവെട്ടിക്കൊണ്ടാണ് നാം മുന്നോട്ടു പോകുന്നത്. ജീവിതായോധനം എന്നാണു സംസ്കൃതത്തില്‍ പറയാറുള്ളത്. യാതൊരു പ്രശ്നവുമില്ലാത്ത ജീവിതം ജീവിതമല്ല. അത് വിരസമായിരിക്കും. അത് കൊണ്ട് നമ്മുടെ മനസ്സു തന്നെ ആലോചിച്ചു ഓരോ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാക്കി കൊണ്ടിരിക്കും. ആ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം പരിഹാരം കാണേണ്ടത് ബുദ്ധി കൊണ്ടാകുന്നു. ആ ബുദ്ധി എപ്പോഴും പ്രശ്നങ്ങളെ നേരിടുവാന്‍ സന്നദ്ധമായിരിക്കണം. അല്ലെങ്ങില്‍ പ്രശ്നങ്ങള്‍ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ആയിട്ട്  തന്നെ നിന്ന് നമ്മെ അലട്ടി കൊണ്ടിരിക്കും. എന്ത് തന്നെ ആയാലും പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്ക് തീര്‍പ്പ് കല്പ്പിക്കുവാന്‍ സാധിക്കാത്ത ജീവിതം ദുഖ: പൂര്‍ണമായിരിക്കും 'സംശയാത്മാ വിനശ്യതി' എന്നാണല്ലോ ഗീതപറയുന്നത്.

പലപ്പോഴും നമ്മുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കും വിഷമങ്ങള്‍ക്കും കാരണം മറ്റുള്ളവര്‍ ആണെന്നാണ്‌ നാം വിചാരിക്കാരുള്ളത്. അത് മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ദ്വേഷവും വെറുപ്പും വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുവാന്‍ കാരണമാകുന്നു. വാസ്തവത്തില്‍ നമ്മുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം കാരണം നമ്മള്‍ തന്നെയാണ്. നമ്മുടെ ഉള്ളില്‍ ഉള്ളത് തന്നെയാണ് നാം പുറത്തും കാണുന്നത്. സംസാരത്തില്‍ വ്യാപരിക്കുന്ന മനസ്സു പല വിഷമങ്ങളും വരുത്തി വെക്കും. ജീവിതായോധനത്തിനു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ഒന്നാമതായി നാം ശ്രദ്ധിക്കണ്ടത് നമ്മുടെ സുഖത്തിനും ദുഖത്തിനും കാരണം നാം തന്നെ ആണെന്നുള്ളതിനാലാണ്. താന്താന്‍ നിരന്തരം ചെയ്യുന്ന കര്‍മ്മങ്ങള്‍ താന്താന്‍ അനുഭവിച്ചീടുകെന്നെ വരൂ. നമ്മുടെ കര്‍മ്മ ഫലമാണ് നാം അനുഭവിക്കുന്നത്. അത് ഈ ജന്മ്മത്തിലെ മാത്രമല്ല. പൂര്‍വജന്മങ്ങളിലെ  ആകാം. നമ്മുടെ എല്ലാ അനുഭവങ്ങള്‍ക്കും ഉള്ള ഉത്തരാവാദിത്തം നാം തന്നെ ഏറ്റെടുക്കണം. ഈ വിശ്വാസം ജീവിതത്തെ ധീരതയോടെ നേരിടുന്നതിനു സഹായിക്കും. "ദുഖസുഖങ്ങളും വിണ്‍നരകങ്ങളും ഒക്കെ മനസ്സിന്റെ സൃഷ്ടിയല്ലോ!"

സീതാദേവി ഗര്‍ഭിണി ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ തപോവനങ്ങള്‍ കാണുവാനുള്ള ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ശ്രീരാമന്‍ ലക്ഷ്മണനെയും കൂട്ടി ദേവിയെ കാട്ടിലേക്കയച്ചു. പ്രസന്നമായ മനസ്സോടു കൂടി ആശ്രമങ്ങള്‍ കാണുവാന്‍ പുറപ്പെട്ട സീതാദേവിയോടു ലക്ഷ്മണന്‍ സീതയെ കാട്ടിലുപേക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രീരാമന്റെ സന്ദേശം അറിയിച്ചത്, പെട്ടെന്ന് പരിഭ്രാന്തയായെങ്കിലും സീത ശ്രീരാമന്‍ ചെയ്ത കാര്യത്തിന്റെ അനൌചിത്യത്തെ പറ്റിയോ ലക്ഷ്മണന്റെ നിര്‍ദ്ദയതയെ പറ്റിയോ ഒരക്ഷരം പോലും പറഞ്ഞില്ല. ഇതെല്ലാം തന്റെ കര്‍മ്മഫലം തന്നെ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു സമാധാനിക്കുകയാണ്ചെയ്തത്.  

ഭൌതികമായ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഭൌതികമായ നിലയില്‍ തന്നെ പരിഹരിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ അത് കൂടുതല്‍ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിതീര്‍ക്കും. അക്രമത്തെ അക്രമം കൊണ്ടും ഹിംസയെ ഹിംസ കൊണ്ടും നേരിടുന്നത് പോലെയാകും അത്. പ്രശ്നങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കപ്പെടുകയില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, പിന്നെയും പിന്നെയും പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യും. അത് കൊണ്ട് ആദ്ധ്യാത്മികമായ ചിന്താഗതിയോടെ പ്രശ്നപരിഹാരത്തിനായി ശ്രമിക്കണം. അപ്പോള്‍ സ്നേഹവും സഹാനുഭൂതിയും സഹനശക്തിയും എല്ലാം നമ്മില്‍ വര്‍ദ്ധിച്ചു വരുന്നു. പ്രശ്നങ്ങള്‍ ചുരുങ്ങി ചുരുങ്ങി വരികയും അവസാനം ശാന്തിയും സമാധാനവും മനസ്സില്‍ കളിയാടുകയും ചെയ്യും. 

നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ ദോഷങ്ങള്‍ കണ്ടുപിടിക്കാനുള്ള വാസന പൊങ്ങി വരുമ്പോള്‍ നാം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. നമ്മുടെ മനസ്സിലുള്ള എന്തോ ദോഷം കൊണ്ടാണ് ആ വാസന വരുന്നത്. അതിനു ആത്മപരിശോധന ചെയ്തു ആ ദോഷങ്ങളെ പരിഹരിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. ശരിയായ ആദ്ധ്യാത്മിക ചിന്താഗതി ഉള്ളവര്‍ക്ക് ഒരിക്കലും മറ്റുള്ളവരുടെ ദോഷം കണ്ടു പിടിക്കുവാന്‍ സാധിക്കുകയില്ല. ദോഷദൃഷ്ടി നമ്മുടെ മനസ്സിലെ ശാന്തിയെ കെടുത്തുന്നു. അത് പോലെ തന്നെ വിഷമം പിടിച്ചതാണ് പേരും പെരുമയും നേടണമെന്ന മോഹം. മറ്റുള്ളവരുടെ അംഗീകാരം കിട്ടണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കാം. പക്ഷെ അത് നമ്മുടെ നിസ്വാര്‍ത്ഥവും   ആത്മാര്‍ത്ഥവും  ആയ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായിരിക്കണം. പ്രവൃത്തിയുടെ ലക്‌ഷ്യം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് സുഖവും സമാധാനവും ഉണ്ടാക്കുകഎന്നതായിരിക്കണം.

The Window : Nice Lesson

The Window

A young couple moves into a new neighborhood. 

The next morning, while they are eating breakfast, the young woman sees her neighbor hang the wash outside.

That laundry is not very clean, she said,
she doesn’t know how to wash correctly.
 
Perhaps she needs  better laundry soap.

Her husband looked on, but remained silent.

Every time her neighbor would hang her wash to dry, the young woman would make the same comments.


About one month later, the woman was surprised to see a nice clean  wash on the line and said to her husband:

Look! She has learned how to wash correctly. I wonder who taught her this.

The husband said:

  I got up early this morning and cleaned our windows! 

 
And So with life
                                                               
What we see when watching others, depends on the purity of the window through which  we look.
Before we give any criticism, it might be a good idea to check our state of mind and ask ourselves if we are ready to see the good rather than  to be looking for something in the person we are about to judge.

And oh yes! I almost forgot….
I see you today much clearer than I did yesterday…
And you?








 

കേവലം ശാസ്ത്രപാണ്ഡിത്യം കൊണ്ടു കാര്യമില്ല

കേവലം ശാസ്ത്രപാണ്ഡിത്യം കൊണ്ടു കാര്യമില്ല

എല്ലാവരും കേട്ടിട്ടുള്ള കഥയാണെങ്കിലും അവസാനം കുറച്ചു ചിന്താ ശകലങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. :)

ഒരിക്കല്‍ ഒരു പണ്ഡിതന്‍ പുഴ കടക്കുവാന്‍ തോണി കടവില്‍ വന്നു. വഞ്ചിക്കാരന്‍ അദ്ദേഹത്തെ ആദരവോടു കൂടി വഞ്ചിയില്‍ കയറ്റി. അക്കരക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ആ പണ്ഡിതന്‍ തന്റെ പാണ്ഡിത്യത്തില്‍ വളരെ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നുവന്‍ ആയിരുന്നു. നദീ മധ്യത്തില്‍ വെച്ച് തോണിക്കാരനോട് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.

അല്ലയോ തോണിക്കാരാ നീ സംസ്കൃതം പഠിച്ചിട്ടുണ്ടോ ?

ഇല്ല തമ്പുരാനെ.. അടിയനു സംസ്കൃതം പഠിക്കുവാന്‍ സാധിച്ചിട്ടില്ല.

കഷ്ടം. നിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ കാല്‍ ഭാഗം വെറുതെ പോയി.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ..

ആട്ടെ. നീ വേദാന്തം പഠിച്ചിട്ടുണ്ടോ ?

ഇല്ല തമ്പുരാനെ.. അടിയനു വേദാന്തം ഒന്നും തന്നെ അറിഞ്ഞു കൂടാ.

നിന്റെ ജീവിതം പകുതിയും വെറുതെ പോയല്ലോ!

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ..

നീ ആറു ദര്‍ശനങ്ങളില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ടോ ? .

ഇല്ല തമ്പുരാനെ. ദര്‍ശനമെന്നാല്‍ എന്താണെന്ന് കൂടി എനിക്കറിഞ്ഞു കൂടാ..

കഷ്ടം കഷ്ടം! നിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ മുക്കാല്‍ ഭാഗവും പാഴായി പോയല്ലോ!

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വലിയൊരു കാറ്റും കോളും വന്നു. വഞ്ചി ആടിയുലയുവാന്‍ തുടങ്ങി. അത് മുങ്ങുമെന്ന മട്ടായി. വഞ്ചിക്കാരന്‍ ചോദിച്ചു.

തമ്പുരാനെ, തമ്പുരാന് നീന്താന്‍ അറിയാമോ?

ഇല്ലെടോ. എനിക്ക് നീന്താന്‍ അറിഞ്ഞു കൂടാ..

അടിയന്റെ ജീവിതം മുക്കാലേ പോയുള്ളൂ. തമ്പുരാന്റെ ജീവിതം മുഴുവനും ഇപ്പോള്‍ പോകുമല്ലോ. വഞ്ചി മുങ്ങാന്‍ പോവുകയാണ്. അടിയനു മറ്റൊന്നും അറിഞ്ഞു കൂടെങ്കിലും നീന്താന്‍ അറിയാം.


ധാരാളം ശാസ്ത്രങ്ങള്‍ വായിച്ചു പഠിച്ചത് കൊണ്ടു ഒരു കാര്യവുമില്ല. പ്രായോഗിക ജ്ഞാനമാണ് വേണ്ടത്. പഠിക്കുന്ന വിഷയങ്ങള്‍ പ്രായോഗിക തലത്തില്‍ കൊണ്ടു വരാന്‍ ശ്രമിക്കണം. അത് കൊണ്ടാണ് വിവേകാനന്ദ സ്വാമികള്‍ പറയുന്നത്. " നിങ്ങളുടെ മസ്തിഷ്കത്തിലേക്ക്‌ ചെലുത്തി അവിടെ മരണം വരെ ദഹിക്കാതെ അനിയതമായി വ്യാപരിക്കുന്ന വിവരങ്ങളുടെ ആകെതുകയല്ല വിദ്യാഭ്യാസം. ജീവിതത്തെ പടുത്തു കെട്ടുന്ന ആശയങ്ങളെ സാത്മ്യപ്പെടുതുകയാണ് വേണ്ടത്. നിങ്ങള്‍ അഞ്ചു ആശയങ്ങളെ സാത്മ്യപെടുതിയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അവയെ നിങ്ങളുടെ സ്വഭാവവും ജീവിതവുമാക്കി തീര്‍ത്തിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍, ഒരു ഗ്രന്ഥം മുഴുവന്‍ ഹൃദിസ്തമാക്കിയിട്ടുള്ള മറ്റൊരുവനെക്കാള്‍ വിദ്യാഭ്യാസം നിങ്ങള്‍ക്കുണ്ട്‌. "

ശ്രീരാമകൃഷ്ണന്‍ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കൂ.. " ശാസ്ത്രങ്ങള്‍ പഠിച്ചത് കൊണ്ടു എന്ത് കിട്ടും ? ജീവിക്കുവാന്‍ പഠിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. " പ്രായോഗിക ജ്ഞാനമാണ് വേണ്ടത്. സംസാര സാഗരം നീന്തിക്കടക്കുവാനുള്ള അറിവ്വേണം.

The Cracked Pot!!

 Interesting Story : The Cracked Pot!! 

 

A water bearer in China had two large pots, each hung on the ends of a pole which he carried across his neck. One of the pots had a crack in it, while the other pot was perfect and always delivered a full portion of water. At the end of the long walk from the stream to the House, the cracked pot arrived only half full. For a full two years this went on daily, with the bearer delivering only one and a half pots full of water to his house. Of course, the perfect pot was proud of its accomplishments, Perfect for which it was made. But the poor cracked pot was Ashamed of its own imperfection. And miserable that it was able to accomplish only half of what it had been made to do.

After two years of what it perceived to be a bitter failure, it spoke to the water bearer one day by the stream. "I am ashamed of myself, and I want to apologize to you. I have been able to deliver only half my load because this crack in my side causes Water to leak out all the way back to your house. Because of my Flaws, you have to do all of this work, and you don't get full value from your efforts," the pot said.

The bearer said to the pot, "Did you notice that there were flowers only on your side of the path, but not on the other pot's side? That's because I have always known about your flaw. So I planted flower seeds on your side of the path, and every day while we walk back, you've watered them. For two years I have been able to pick these beautiful flowers to decorate the table. Without you being just the way you are, there would not be this beauty to grace the house?

Moral of the story: Each of us has our own unique flaws. We're all cracked pots. But it's the cracks and flaws we each have that make our lives together so very interesting and rewarding. You've just got to take each person for what they are, and look for the good in them. Blessed are the flexible, for they shall not be bent out of shape. Remember to appreciate all the different people in your life.

പ്രവര്‍ത്തിയല്ല മനസ്സാണ് പ്രധാനം.

പ്രവര്‍ത്തിയല്ല മനസ്സാണ് പ്രധാനം.

ഒരിക്കല്‍ രണ്ടു സ്നേഹിതന്മാര്‍ ഒരു തെരുവില്‍ കൂടി നടന്നു പോവുകയായിരുന്നു. വഴിക്ക് ഒരിടത്ത്‌ അവര്‍ ഭാഗവത പ്രഭാഷണം നടക്കുന്നത് കണ്ടു. ഒരു സ്നേഹിതന്‍ പറഞ്ഞു.

" വരൂ സ്നേഹിതാ... നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം ഈശ്വര കഥകള്‍ കേട്ടിട്ട് പോകാം "

ഇതും പറഞ്ഞു ഒരാള്‍ ആ സദസ്സില്‍ പോയി ഇരുന്നു. മറ്റേ ആള്‍ ഒന്ന് എത്തി നോക്കി. അവിടെ നിന്നും പോയി ഒരു വേശ്യാഗൃഹത്തില്‍ പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ വളരെ ആനന്ദമായിരിക്കും എന്നാണു അയാള്‍ വിചാരിച്ചത്. പക്ഷെ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ മടുത്തു. അയാള്‍ വിചാരിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി.

" എന്റെ സ്നേഹിതന്‍ എത്ര ഭാഗ്യവാനാണ്. അയാള്‍ പുണ്യമായ ഈശ്വര കാര്യങ്ങളും കേട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാം മറന്നു ഈശ്വരനില്‍ തന്നെ മനസ്സ് നിര്‍ത്താന്‍ സാധിച്ചാല്‍ എന്തൊരു ആനന്ദമായിരിക്കും! ഞാനിവിടെ മഹാ പാപത്തില്‍ മുഴുകി വിഷമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. "

അതേ സമയത്ത് ഭാഗവതം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നവന്‍ വിചാരിച്ചു.

"ഇയാള്‍ ഇവിടെ എന്തൊക്കെയോ അസംബന്ധങ്ങള്‍ പുലമ്പിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇത് കേട്ടു ബോറടിക്കനാണോ ഞാന്‍ ഇവിടെ വന്നത്? എന്റെ സ്നേഹിതന്‍ ഇപ്പോള്‍ വേശ്യാസ്ത്രീയുമായി സുഖമനുഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അയാള്‍ എന്തൊരു ഭാഗ്യവാന്‍".

കാലക്രമത്തില്‍ രണ്ടു പേരും മരിച്ചു. ഭാഗവതം കേട്ടു കൊണ്ടിരുന്ന ആളുടെ ജീവനെ യമദൂതന്മാര്‍ വന്നു നരകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. വേശ്യാലയത്തില്‍ കഴിഞ്ഞുകൂടിയ ആളുടെ ജീവനെ സ്വര്‍ഗത്തിലേക്കും കൊണ്ട് പോയി.

ഈ കഥയില്‍ നിന്ന് തെളിയുന്നത് നാം ബഹ്യമായി ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ക്കല്ല പ്രാധാന്യം. മനസ്സ് എവിടെയായിരിക്കുന്നുവോ, അതനുസരിച്ചാണ് ഫലം സിദ്ധിക്കുന്നത്. വസിഷ്ഠന്‍ ശ്രീരാമനോട് ഉപദേശിക്കുന്ന ഒരു വാക്യമുണ്ട്:

" മന:കൃതം കൃതം രാമാ ന ശരീരകൃതം കൃതം "

ദേഹം കൊണ്ടു ചെയ്യുന്നതിനല്ല ഫലമുണ്ടാകുന്നത്. മനസ്സു കൊണ്ടു ചെയ്യുന്നതിനാണ്. 

ഭക്തിയുടെ കാര്യത്തിലും ഇത് ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്. ഭഗവാന്റെ മുന്‍പില്‍ ഒരുവന്‍ വളരെ ഭക്തനാണെന്ന് അഭിനയിച്ചെക്കാം. മനസ്സില്‍ നിന്ന് രാഗദ്വേഷങ്ങള്‍, കാമാക്രോധങ്ങള്‍ കളയുവാന്‍ നാം ശ്രമിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ ആ ബാഹ്യപ്രകടനങ്ങള്‍ കൊണ്ടൊന്നും ഭഗവാന്‍ സന്തുഷ്ടനാകുന്നില്ല. ഭാവഗ്രാഹി ജനാര്‍ദ്ധന എന്നാ ഒരു ആപ്തവാക്യം തന്നെ ഉണ്ടല്ലോ. ചിലര്‍ പുറമേ വളരെ കഠിനമായി പെരുമാറുന്നവര്‍ ആയിരിക്കാം. എന്നാല്‍ അവരുടെ മനസ്സു വളരെ മൃദുവായിരിക്കും. അങ്ങനെയുള്ളവര്‍ക്ക് വിജയം സുനിശ്ചിതമാണ്.

മനസ്സാണ് എല്ലാറ്റിലും പ്രധാനമായിട്ടുള്ളത് എന്നത് നാം മനസ്സിലാക്കണം. നമ്മുടെ ബന്ധുവും ശത്രുവും മനസ്സു തന്നെയാണ്.

" ആത്മൈവഹ്യാത്മനോ ബന്ധുരാത്മൈവ രിപുരാത്മന: "

കാമാക്രോധാധികള്‍ക്ക് അടിമപ്പെടുന്ന മനസ്സാണ് ശത്രുവായി തീരുന്നത്.

മനസ്സില്‍ അനന്തമായ ശക്തി കുടി കൊള്ളുന്നുണ്ട് എന്നറിഞ്ഞ് അതിനെ ജയിച്ചു വശത്താക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവന് മനസ്സു ബന്ധുവായിതീരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള മനസ്സു ക്രമേണ പ്രവൃത്തികളെ നിയന്ത്രിക്കും. മനസ്സും വാക്കും പ്രവൃത്തിയും ഏകാരൂപമായിരിക്കുന്നവരആണ് മഹാത്മാക്കള്‍. അല്ലെങ്കില്‍ സജ്ജനങ്ങള്‍. വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ പറയുക, പറയുന്നത് പോലെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുക. അങ്ങനെയുള്ളവര്‍ ജനസമ്മതന്മാര്‍ ആയിരിക്കും. മറ്റുള്ളവര്‍ ദുര്ജ്ജനങ്ങളും ആയിരിക്കും. സജ്ജനങ്ങളാകുവാന്‍ നമ്മുടെ മനസ്സിനെ നമുക്ക് സംസ്കരിച്ചെടുക്കാം..

വാക്കും പ്രവര്‍ത്തിയും ഒന്നായിരിക്കണം

വാക്കും പ്രവര്‍ത്തിയും ഒന്നായിരിക്കണം

നാം ആചരിക്കുന്നതേ മറ്റുള്ളവരോട് ഉപദേശിക്കാവൂ എന്ന് ശ്രീരാമകൃഷ്ണന്‍ എപ്പോഴും പറയാറുണ്ട്‌. ഇക്കാലത്ത് മറ്റുള്ളവരെ ഉപദേശിക്കുന്നവര്‍ ധാരാളമുണ്ട്. എന്നാല്‍ സ്വയം അനുഷ്ടിക്കുന്നവര്‍ ചുരുക്കവും. പ്രസംഗ മണ്ഡപത്തില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് വലിയ ആദര്‍ശങ്ങളെ പറ്റിയെല്ലാം വളരെ ആവേശത്തോട്‌ കൂടി പ്രസംഗിക്കും. പ്രസംഗ മണ്ഡപത്തില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിയാല്‍ അവരുടെ പ്രവര്‍ത്തി നേരെ വിപരീതവുമായിരിക്കും. അങ്ങനെയുള്ളവരുടെ വാക്കുകള്‍ക്കു ഒരു ഫലവുമുണ്ടാകില്ല. " ഞങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തികള്‍ നോക്കണ്ട, വാക്കുകള്‍ കേട്ടാല്‍ മതി " എന്നു ചില നേതാക്കന്മാര്‍ പറയാറുണ്ട്‌. ത്യാഗത്തെ പറ്റിയും നിഷ്കാമ കര്മത്തെ പറ്റിയും വളരെ ഗംഭീരമായി പ്രസംഗിച്ച ശേഷം പ്രസംഗത്തിന് കിട്ടേണ്ടുന്ന പ്രതിഫലത്തെ ചൊല്ലി ലഹള കൂട്ടുന്ന ചിലരെ കാണാറുണ്ട്‌. അങ്ങനെയുള്ള പ്രസംഗതൊഴിലാളികളുടെ പ്രസംഗം വെറും ഒരു ചടങ്ങ് എന്നതല്ലാതെ അതില്‍ കവിഞ്ഞ യാതൊരു ഫലവും ചെയ്യുകയില്ല. വാക്കിനനുസരിച്ചു പ്രവര്‍ത്തിയും കൂടെ ഉള്ളവരെ മാത്രമേ ആത്മാര്‍ഥതയുള്ളവരായി കണക്കാക്കാവൂ. അവരുടെ വാക്കുകള്‍ക്കു ആളുകളെ ഇളക്കിതീര്‍ക്കുവാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടാകും.

ശ്രീരാമകൃഷ്ണ വചനാമൃതം ഇത്രയധികം ഹൃദയസ്പര്ശിയും ആകര്‍ഷണീയവും തീരുവാനുള്ള കാരണം ശ്രീരാമകൃഷ്ണ ദേവന്‍ താന്‍ അനുഷ്ടിച്ചു അനുഭവപ്പെടുത്തിയത് മാത്രമേ പറയുന്നുള്ളൂ എന്നുള്ളതാണ്.

ഒരമ്മ രോഗിയായ മകനെയും കൊണ്ട് വൈദ്യന്റെ അടുത്തു ചെന്നു. വൈദ്യന്‍ മരുന്ന് കൊടുത്തതിനു ശേഷം പറഞ്ഞു. ശര്‍ക്കര തീരെ കഴിക്കരുത്, മധുരം ഈ രോഗത്തിന് വിരോധമാണ്. അമ്മ എത്ര പറഞ്ഞിട്ടും കുട്ടി ശര്‍ക്കര തിന്നുന്നത് ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല. അവസാനം അമ്മ അടുത്തുള്ള ഒരു സന്ന്യാസിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്കു അവനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി. മഹാത്മാക്കള്‍ പറയുന്നത് അവന്‍ അനുസരിക്കുമെന്നു അമ്മക്ക് വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു.

അവിടെ ചെന്നു വിവരങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ സന്ന്യാസി ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു വരുവാന്‍ അമ്മയോടും കുട്ടിയോടും പറഞ്ഞു. ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു അവര്‍ വീണ്ടും ചെന്നപ്പോള്‍ ആ മഹാത്മാവ് കുട്ടിയോട് ഉപദേശിച്ചു. " കുഞ്ഞേ മധുരം ദേഹത്തിനു വളരെ ദോഷം ചെയ്യും. ശര്‍ക്കര തിന്നരുത്. ആ സ്വഭാവം നിര്‍ത്തണം. " കുട്ടി സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മ ചോദിച്ചു. ഇത് അന്ന് തന്നെ പറയാമായിരുന്നില്ലേ?  ഞങ്ങളെ വീണ്ടും വരുത്തിയത് എന്തിനാണ് ? " അന്ന് നിങ്ങള്‍ എന്റെ മുറിയില്‍ ധാരാളം ശര്‍ക്കര ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാനും ശര്‍ക്കര ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അതിനു ഫലമുണ്ടാകയില്ല. ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ശര്‍ക്കര തീരെ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. അത് കൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ കുട്ടി അതനുസരിക്കാന്‍ സമ്മതിച്ചത്.

വാക്കിനനുസരിച്ചു പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും പ്രവര്ത്തിക്കുന്നതിനനുസരിച്ചു പറയുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് മഹാത്മാക്കള്‍.